Dlaczego wciąż wracasz do kieliszka, choć tak bardzo chcesz przestać?

Czy terapia Marty pomaga? Tak! Wcześniej, jak poszłam na zwykłą terapię, byłam uznana za chorą. Musiałam rozpamiętywać, pisać o tym, co było kiedyś, i szczerze żałować. Zamiast zdrowieć, byłam jeszcze bardziej zmęczona psychicznie i załamana, „jaka jestem beznadziejna”. Marta uświadomiła mi, że alkohol to tylko skutek, a przyczyna jest w środku nas. Zaczęłam na siebie patrzeć inaczej. Doceniać siebie i uwierzyć, że jestem wartościową osobą.

Marta, jutro minie miesiąc, odkąd zero alkoholu i dieta. Schudłem 10 kg i czuję się świetnie. Alkohol śni mi się po nocach, a wieczory czasem są ciężkie, ale do zniesienia. Za to poranki są niesamowite — wstaję z uśmiechem i pełen energii.

Po zaledwie 4 sesjach hipnozy czuję, że naprawdę odzyskałem oddech i kontrolę nad sobą. To, co przez lata wydawało się silniejsze ode mnie, po prostu przestało mną rządzić. Największą zmianą jest to, że nauczyłem się świadomie radzić sobie z emocjami — zamiast sięgać po alkohol, potrafię je zauważyć, przyjąć i poprowadzić w inną stronę. Wiem też, jak to dalej rozwijać samodzielnie.

Kochane kobietki, walcie jak w dym. Marta była ostatnią deską ratunku. Po latach picia, wielu terapiach, które nic nie załatwiały, po 4 tyg. wyciągnęła mnie z bagna. Wróciłam do siebie. (…) Cudowna kobieta.

Ja jestem ciężkim przypadkiem, który tak bardzo pragnie żyć normalnie, że szuka pomocy wszędzie. Każda terapia, każdy Monar, wizyty w AA nie sprawiły, że przestałam pić na dłużej niż rok. (…) Najwięcej dała mi hipnoza z Tobą. Każda noc była dla mnie koszmarem, bo wszystko, co przeżyłam, wracało. Dzięki Tobie i z upływem czasu są noce, gdzie wstaję rano i mówię: jestem wdzięczna, bo to działa, nic mi się nie śniło. Nie czuję się jeszcze w pełni „uzdrowiona”, ale wierzę, że już niedużo mi zostało do przepracowania. (…) Zaufałam Ci w pełni i nie żałuję.

Poznałem ją, kiedy byłem w wielkiej bezsilności z sobą i ze swoim uzależnieniem. (…) Już od pierwszego spotkania poczułem wielkie zaufanie do Marty. (…) Czułem, że rozmowy skupiają się na mojej osobie i na moim problemie. Że nie jestem jakiś anonimowy w grupie uzależnionych, ale że te spotkania są skrojone tylko pode mnie. (…) Po tym czasie nie mam kompletnie ochoty na alkohol, cieszę się małymi rzeczami, drobnymi gestami, odkrywam siebie na nowo. (…) Jestem szczęśliwy, jestem wolny, jestem w końcu sobą.

Jeszcze miesiąc temu sięgałam po kieliszek wina praktycznie codziennie. Nawet nie wiem, kiedy stało się to codziennością, chociaż każdego ranka obiecałam sobie, że dzisiaj już stop. Napotkałam filmy Marty, były inne niż wszystkie. Bo nie chciałam terapii, tylko zrozumieć, czemu sobie nie radzę. Odezwałam się. (…) Najpierw tydzień, a dzisiaj ponad miesiąc bez alko. Bez zamknięcia na terapii, bez wstydu, a ze zrozumieniem, co było przyczyną. I z chęcią do życia!